เจ้าเมืองห้ามไม่ให้สักยันต์

ครั้งเมื่อ หลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอม ออกท่องเที่ยวธุดงค์เดี่ยวไม่มีผู้ติดตามแม้แต่เณรน้อยคอยอุปัฏฐากถวายข้าวปลาอาหาร ท่านเดินธุดงค์ไปหลายป่าหลายเขาบนเส้นทางที่ธุดงค์ผ่านล้วนเป็นป่าห่างไกลจากหมู่บ้านนัก นานๆจะได้เจอชาวบ้านที่หาของป่าและนักเดินทาง นอกนั้นจะได้เจอก็คือ สัตว์ป่าชนิดต่างๆ อย่างพวกกวางที่แทะเล็มหญ้าอยู่สองข้างทางเดิน เมื่อเจอสิ่งแปลกพวกมันก็หูตั้งชันด้วยความตกใจด้วยสัญชาตญาณระวังภัยของมัน เพราะมันไม่รู้ว่ามาดีมาร้าย ที่หลวงพ่อเงินมั่นใจในความปลอดภัยทุกเส้นทางเดินธุดงค์ ที่เต็มไปด้วยภัยอันตรายนั้น เพราะท่านมีวิชาอาคมที่ร่ำเรียนมาจากหลายสำนักหลายอาจารย์ โดยเฉพาะพ่อพรหมของท่านที่โด่งดังในวิชาอาคมจนเลื่องลือในตำบลดอนยายหอม

เมื่อหลวงพ่อท่องเที่ยวธุดงค์เพื่อเจริญสมาธิภาวนาพอสมควรแล้วก็กลับบ้านเกิดที่ตำบลดอนยายหอม จังหวัดนครปฐม ด้วยรูปร่างที่ซีดผอมผิวคล้ำ สบงจีวรก็เก่าขากรุ่งริ่งจนชาวบ้านและญาติพี่น้องจำไม่ได้ ก็คิดว่าเป็นพระป่ามาจากไหนมาปักกลดอยู่ในหมู่บ้าน แม้แต่พี่ชายของท่านก็คุยกันตั้งนาน ท่านจึงบอกพี่ชายว่าท่านชื่อ “เงิน” ลูกชายของพ่อพรหม จากนั้นจึงนิมนต์ไปพักที่วัดดอนยายหอม อันเป็นวัดประจำหมู่บ้าน และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสในเวลาต่อมา

มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งขอร้องให้ท่านทำเครื่องรางของขลัง อาทิ ตะกรุด เสื้อยันต์ ลูกอม ทำแป้งเสก ทำน้ำมัน เสกหมาก เสกพลู ทรายเสก หรือแม้แต่น้ำหมากของท่านก็ยังมีคนใช้เป็นเครื่องรางของขลัง จนเลื่องลือกันไปทั้งตำบลและอำเภอต่างๆ ในจังหวัดนครปฐม ในแต่ละวันมีชาวบ้านที่เดือดร้อนไม่ว่าจะเป็นเรื่องโรคภัยไข้เจ็บ ของหายหรือแม้แต่คนหาย ก็ต้องอาศัยหลวงพ่อเงินช่วย ชื่อเสียงของหลวงพ่อเงินโด่งดังจนไปเข้าหูของพระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพยอาภา ที่เป็นเจ้าเมืองนครปฐมเวลานั้น

ท่านเจ้าเมืองเสด็จไปนมัสการหลวงพ่อเงินที่วัดดอนยายหอมด้วย ความเลื่อมใสในปฏิปทาของท่านตามที่ชาวบ้านเลื่องลือกัน คงจะเป็นจริง จะสังเกตได้ว่าหลังจากที่พระองค์เจ้าอาทิตย์เคยเสด็จไปครั้งแรกและก็มีเสด็จครั้งต่อต่อไป ถ้าเป็นวันหยุดเสาร์ อาทิตย์ หรือวันสำคัญทางศาสนาพระองค์ไม่เคยพลาด เล่ากันว่าในบางครั้งรถพระที่นั่งของพระองค์เข้าไปไม่ถึงวัดคงเป็นด้วยถนนหนทางไม่สะดวกรถติดหล่ม (หน้าฝน) หรือเสียกลางทาง พระองค์ก็เดินลัดทุ่งนาไปเพื่อกราบนมัสการหลวงหลวงพ่อเงินก็ยังเคย นี่คือแรงศรัทธา

นอกจากเรื่องของธรรมะแล้ว พระองค์ยังมีความเลื่อมใสในเรื่องของคาถาอาคม เนื่องจากในยุคสมัยนั้นเรื่องคาถาอาคมเป็นเรื่องสำคัญสำหรับการป้องกันตัว ยิ่งเป็นเจ้าหน้าที่ปกครองบ้านเมืองเครื่องรางของขลังจึงมีความจำเป็นมาก เวลาออกไปปฏิบัติหน้าที่ปราบโจรผู้ร้ายที่สร้างความเดือดร้อนให้กับประชาชนผู้สุจริต พระองค์จึงมีความสนใจในเรื่องนี้เป็นพิเศษ ที่ทรงสนพระทัยมากที่สุดก็การสักยันต์เพื่ออยู่ยงคงกระพันชาตรีของหลวงพ่อเงินเลื่องลือกันว่ามีดแทงไม่เข้า ปืนยิงไม่ออก อาวุธทุกชนิดไม่อาจทำอันตรายได้

เพราะเหตุนี้ลูกศิษย์ของหลวงพ่อเงินบางคนที่มาขอให้ท่านสักยันต์ให้ เมื่อรู้ว่ามีความขลังทั้งแคล้วคลาดและหนังเหนียว ก้เกิดหลงระเริงทำตัวเป็นนักเลงหัวไม้ หรือไม่ก็เป็นโจรปล้นจี้ชาวบ้าน ไม่กลัวแม้แต่เจ้าหน้าที่บ้านเมืองทำให้เดือนร้อนไปทั่ว แม้หลวงพ่อเงินจะเลือกสักเป็นรายบุคคลไปก็ตาม เพราะท่านรู้ว่าหากสักยันต์ให้คนดีก็ดีไป หากสักยันต์ให้คนไม่ดีก็จะนำไปใช้ในทางที่ไม่ดี อันเกิดจากความเหิมเกริมนั่นเอง จึงกลายเป็นดาบสองคม

เพราะลูกศิษย์ของท่านบางคน อาทิ เสือชม เสือเชย เสือสองคนนี้สร้างตำนานโจรผู้ยิ่งใหญ่ในจังหวัดนครปฐมจนมีชื่อเสียงโด่งดังได้ฉายา “โจรหนังเหนียว” ในแต่ละวันจะพาลูกน้องออกปล้นจี้ชาวบ้านจนเดือดร้อนไปทั่ว การปราบปรามเป็นไปด้วยความยากลำบากของเจ้าหน้าที่บ้านเมือง

พระองค์เจ้าอาทิตย์ที่รับผิดชอบความเป็นอยู่ของชาวเมืองจังหวัดนครปฐมในฐานะเจ้าเมืองนั้น รู้ว่าพวกโจรทั้งหลายที่ออกปล้นชาวบ้านส่วนมากจะหนังเหนียวแคล้วคลาดจากอาวุธต่างๆที่ทำอะไรไม่ได้ เพราะได้รับการสักยันต์จากหลวงพ่อเงิน เรื่องนี้พระองค์คงได้รู้ได้เห็นมากับตา

แล้ววันหนึ่งพระองค์เจ้าอาทิตย์ได้เข้ากราบนมัสการหลวงพ่อเงินให้เลิกทำการสักยันต์เสียเถิด เพราะเกรงว่าต่อไปพวกคนเหล่านี้จะกำเริบเสิบสานก่อความเดือดร้อนขึ้น แทนที่หลวงพ่อเงินท่านจะรับปากเลยทีเดียว เพียงแต่พูดว่า “อาตมาจะพยายามเลิกตามที่ขอ”

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาหลวงพ่อเงินได้เลิกสักยันต์ให้กับพวกลูกศิษย์ตามความประสงค์ของท่านเจ้าเมือง ส่วนการทำผ้ายันต์และตะกรุดนั้นท่านยังคงทำตามปกติ เพราะอยู่นอกเหนือคำสัญญา อีกอย่างท่านให้เหตุผลว่าไม่อยากขัดศรัทธาของพวกลูกศิษย์ที่ให้ความเลื่อมใส

ความดีทั้งหลายทั้งปวงของหลวงพ่อเงินนี้เอง จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าคณะตำบลจากความเห็นชอบของคณะสงฆ์และเจ้าคณะอำเภอ ซึ่งต่อมาไม่นานด้วยความดีความชอบอันเกิดจากปฏิปทาของหลวงพ่อเงิน ท่านจึงได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นเจ้าคณะอำเภอ…

ขอบคุณที่มาจากหนังสือ พระเกจิ ๕ แผ่นดิน โดย เลิศ ฤทธิเวท

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close