ห้องเรียนพิมพ์ดีดสยอง

ประสบการณ์จากเพื่อนผม (นามสมมุติ ชื่อ เอ ก็แล้วกันนะครับ) คุณ เอ ตอนนั้นเรียนอยู่มัธยมต้น เธอสมัครเรียนพิมพ์ดีดอยู่ที่หนึ่ง ซึ่งที่นั้นเป็นตึกแถวมีสองชั้น ซึ่งตึกห้องนี้ร่ำลือกันว่ามีผีชอบโผล่มาให้คนที่มาเรียนพิมพ์ดีดเห็นประจำ บางคนเจอก็ถึงกับเรียนต่อไม่ได้ ส่วนมากคนที่เจอมักจะอยู่คนเดียวในห้อง ถ้าอยู่กันเป็นกลุ่มมักจะไม่มีใครเจอ

วันหนึ่งคุณเอได้ขึ้นไปเรียนชั้นสอง ซึ่งปกติแล้วทุกทีนั่งเรียนอยู่ชั้นหนึ่ง แต่วันนั้นชั้นหนึ่งเต็มไปด้วยนักเรียนที่มาเรียนทุกโต๊ะ ส่วนชั้นสองก็มีคนนักเรียน5-6โต๊ะ และมีโต๊ะว่างตรงหัวบันได คุณเอก็นั่งเรียนอยู่โต๊ะนั้น พอครูมาสอนให้พิมพ์ตรงนั้นตรงนี้แล้วก็เดินลงไปชั้นหนึ่ง คุณเอพิมพ์ไปพิมพ์มาได้สักพักก็บิดลำตัวเพื่อยืดเส้นยืดสาย แล้วหันไปมองโต๊ะอื่นๆ

ปรากฏว่าไม่มีใครอยู่แล้ว สงสัยกลับบ้านกันหมด คุณเอไม่สนใจก็พิมพ์ต่อไปเรื่อยๆ พอพิมพ์ใกล้จะเสร็จแผ่นทันใดนั้นก็รู้สึกเย็นสันหลังวาบขึ้นมา ทั้งๆที่พัดลมเพดานชั้นบนก็ไม่เย็นนัก และเหมือนกับมีใครจ้องมอง คุณเอคิดว่าจะลงไปชั้นล่างดีไหมนะเพราะมันวังเวงชอบกล พอคุณเอยื่นหน้าออกตรงราวบันไดก็เจอกับสิ่งที่ทำให้คุณเอต้องขนลุก เพราะสิ่งที่คุณเอเจอนั้น เป็นเหมือนกับผู้หญิงผมยาวก้มหน้าลงนิดๆ พอให้เห็นตรงหน้าผาก หน้าผากดูเหมือนเละๆ คุณเอถึงกับหลบหน้ามาจ้องที่พิมพ์ดีดต่อ ในใจคิดว่านั้นผีเหรอ หรือตาฝาด

แล้วคุณเอก็พิมพ์ต่อไปเรื่อยๆ ในใจยังนึกกังวลถึงสิ่งที่เห็นตรงบันได คุณเออดใจไม่ได้ยื่นหน้าออกไปดูอีกครั้ง โล่งใจไม่มีอะไร ก็หันมาพิมพ์ต่อไปเรื่อยๆใกล้จะเสร็จแล้วหละ เอาให้เสร็จๆแล้วค่อยลงไปชั้นล่างดีกว่า แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกเย็นวาบตรงสันหลังอีกแล้ว และมีเสียงฝีเท้าก้าวขึ้นบันได คุณเอนึกว่าครูขึ้นมาเลยยื่นหน้าออกไปดู แต่แล้วคุณเอก็เห็นแบบเดิมผู้หญิงผมยาวก้มหน้า แต่คราวนี้เดินขึ้นมาด้วย คุณเอคิดในใจว่า เราเจอผีแน่ๆ

คุณเอไม่รอช้าหันกลับมาเก็บกระเป๋าตัวเอง แล้วคิดในใจว่าต้องวิ่งผ่านผีตนนี้แล้วเพราะไม่มีทางไหนลงไปชั้นล่างได้อีกแล้วนอกจากทางบันไดนี้ พอเก็บของเสร็จคุณเอหลับตาวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็ว เดชบุญที่ไม่สะดุดอะไรล้มลงตรงบันได พอมาถึงชั้นหนึ่ง ครูถามว่า “น้องเอ พิมพ์เสร็จแล้วเหรอ” คุณเอไม่พูดอะไรมากบอกไปว่า “เจ็บท้องคะ” แล้วก็เดินกลับบ้านไปเลย ซึ่งบ้านคุณเออยู่ไม่ไกลจากตึกสอนพิมพ์ดีดนัก ห่างกันประมาณ 400-500 เมตร วันนั้นทั้งวันคุณเอไม่เล่าเรื่องนี้ให้ใครเลย

พอมาถึงเช้าอีกวันคุณเอก็เล่าให้แม่ฟัง แม่คุณเอบอกว่าทีนี้ให้ไปเรียนตอนคนเยอะๆสิ ทีแรกคุณเอจะไม่ไปเรียนแล้ว แต่คิดว่าใกล้จะจบคอร์สแล้วจึงจำเป็นต้องไปเรียน

อาทิตย์ต่อมาคุณเอไปเรียนพิมพ์ดีดตอนบ่ายโมง ช่วงนั้นชั้นสองมีคน4-5คน คุณเอก็อุ่นใจหน่อยที่มีเพื่อนเรียนด้วยไม่ได้อยู่คนเดียว เรียนไปได้สักพักก็เกิดปวดท้องต้องเข้าห้องน้ำอย่างด่วน บังเอิญว่าห้องน้ำชั้นสองเสีย ต้องลงไปเข้าห้องน้ำชั้นหนึ่งตรงห้องครัว ขณะนั่งถ่ายไปสักพักก็มีเสียงเคาะประตูสามครั้ง ตึก ตึก ตึก คุณเอคิดว่าคงมีใครจะเข้าห้องน้ำต่อ เลยตะโกนไปว่า “เดี๋ยวๆรอแป๊บ” แล้วคุณเอก็ได้ยินเสียงหน้าห้องน้ำ เป็นเสียงหัวเราะ ฮิ ฮิ ฮิ เป็นเสียงคล้ายๆหัวเราะเยาะเสียงแหลมๆทำให้ขนลุก คุณเอจึงตะโกนถามไปว่า “ใครอ่ะ” แล้วเสียงเคาะประตูก็ดังอีกหนึ่งครั้ง ตึก!!

คุณเอไม่รอช้าทำธุระให้เสร็จอย่างรวดเร็ว แล้วออกไปถามครูว่า “เมื่อกี้มีใครเข้าไปในห้องครัวหรือเปล่าคะ” ครูบอกว่า “ไม่มีนี่ นักเรียนบนชั้นสองยังไม่มีใครลงมากันเลย” ได้ยินดังนั้นคุณเอก็รีบกลับบ้านทันที

มาอีกวันครูไปหาคุณเอที่บ้านบอกให้ไปเรียนให้จบคอร์ส เดี๋ยวให้พี่หนูนาซึ่งเป็นผู้ช่วยของครู อยู่เป็นเพื่อนให้ แต่คุณเอไม่ไปอีกแล้วเจอเป็นครั้งที่สองแล้วพอแล้ว แม่คุณเอถามครูว่าที่นั้นมีผีจริงเหรอ ครูก็บอกว่ามีจริงๆครับ ครูเจอจนชินแล้วเจอจนไม่กลัวแล้ว แต่ก็ไม่ทราบว่าเขาเป็นอะไรตาย เพราะคนที่ขายตึกให้ครูก็ไม่บอกว่าจะมีผี ครูจำใจต้องทนอยู่ไป…

ขอบคุณที่มาจาก เรื่องราวเล่าสนุก

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close