อภินิหาร ผ้าประเจียด ของ หลวงปู่ศุข

ครั้งหนึ่งเสด็จกรมหลวงชุมพร ได้ทรงนำทหารเรือออกฝึกกลางทะเล โดยที่มีนายยังที่เป็นศิษย์ของพระองค์ติดตามไปด้วย ในขณะที่เรือรบหลวงอยู่กลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลมองไปทิศทางใดก็เห็นแต่น้ำและโค้งฟ้าและหมู่ปลาแหวกว่ายตามเรือโดยเฉพาะฝูงปลาฉลามอันเป็นอันตรายแก่ทุกชีวิตบนเรือ ถ้าพลาดตกเรือไปล่ะก็เป็นเหยื่อของฝูงปลาฉลามทันทีแน่นอน ทหารเรือขนาดอยู่กับทะเลและมหาสมุทรมาโดยตลอดก็ยังพากันหวั่นไหวเมื่อพูดถึงฉลาม เพราะฉามมันไม่เลือกว่าใครเป็นใคร เป็นคนหรือสัตว์ก็ล้วนเป็นอาหารอันโอชะของมันทั้งนั้น

เสียงเป่าแตรเรียกทหารเรือทุกนายรวมพลเข้าตั้งแถว อันเป็นคำสั่งของเสด็จในกรมฯ จากนั้นพระองค์ก็เดินตรวจพลที่ยืนตั้งแถวอยู่บนดาดฟ้าของเรือรบหลวง และพวกทหารก็ไม่รู้ความประสงค์ของพระองค์ด้วยซ้ำว่าจะทำอะไร รู้แต่เพียงว่าพระองค์ท่านได้สั่งให้เรือรบหลวงจอดทอดสมออยู่กลางฝูงฉลามในมหาสมุทร จากนั้นพระองค์ได้แจกผ้าประเจียดลงเลขยันต์ศักดิ์สิทธิ์ให้กับทหารหาญทุกนาย แล้วพระองค์มีรับสั่งว่า

“ผ้าประเจียดที่นำมาแจกให้พวกเธอทุกผืนนี้เป็นของท่านพระอาจารย์วัดมะขามเฒ่า ได้มอบให้กับข้าเพื่อมาแจกให้ทหารหาญทั้งหลายที่เห็นสมควร ผ้าประเจียดนี้มีอานุภาพและอภินิหารมหัศจรรย์ยิ่ง ถ้าใครให้ความเคารพและเลื่อมใสจะไม่จมน้ำ ทหารทุกคนไม่ต้องกลัวว่าจะจมน้ำตาย แม้แต่สัตว์นานาชนิดไม่ว่าสัตว์น้ำหรือสัตว์บกก็ไม่สามารถจะทำอันตรายพวกเจ้าได้ ถ้าใครไม่เชื่อพุทธคุณผ้าประเจียดของท่านพระอาจารย์ที่ข้าได้มาแจกนี้ แล้วจะลองกระโดดลงไปในทะเลดูบ้างก็ได้ว่าจะเป็นจริงดังที่ข้าพูดหรือไม่”

ทหารในแถวที่รับผ้าประเจียดไปแล้วต่างพากันเงียบกริบ ไม่มีผู้ใดขานรับอาสาลงไปท่องเที่ยวในทะเลกับฝูงปลาฉลามที่ว่ายวนอยู่ข้างๆเรือรบเหมือนจะรอคอยเหยื่อ ยิ่งมองไปรอบๆทะเลแล้วยิ่งเห็นฝูงปลาฉลามดำผุดดำว่ายอวดโฉมให้เห็นอย่างนั้น ทหารจึงเพียงแต่มองหน้ากันไม่มีใครปริปากอาสาทดลองความขลังของผ้าประเจียดนั้นแต่ประการใด แม้จะได้รับรองจากเสด็จในกรมฯ แล้วก็ตาม พระองค์เห็นเช่นนั้นแล้วก็ไม่ค่อยพอพระทัยเท่าใดนักที่ทหารของพระองค์กลายเป็นทหารขี้กลัวปอดแหก

พระองค์จึงมองไปที่ นายยัง หาญทะเล แล้วทรงมีรับสั่งเสียงดังฟังชัดด้วยความมั่นใจว่า นายยังคนนี้แหละที่จะอาสากระโดดลงไปในทะเลว่ายน้ำเล่นกับฉลามทดลองความขลังของผ้าประเจียด

“อ้ายยัง … เอ็งพอจะมีความกล้าลงไปในทะเลท่ามกลางฝูงฉลามให้ข้าได้เห็นความขลังความศักดิ์สิทธิ์ผ้าประเจียดของพระอาจารย์ข้าสักหน่อยไม่ได้รึ”

นายยังยกมือขึ้นท่วมหัวแล้วได้กล่าวอย่างแข็งขันอย่างไม่มีความพรั่นพรึงแต่ประการใดขึ้นมาอย่างอาจหาญว่า “เมื่อเป็นพระราชประสงค์ของพระองค์ข้าพระบาทพร้อมแล้วพระเจ้าข้า”

เสด็จในกรมฯ รู้สึกพอพระทัยเป็นอย่างมาก ทรงพระสรวลเสียงดังลั่นพร้อมกล่าวออกมาด้วยพระสุรเสียงอันดังว่า “อ้ายยังมึงเป็นคนกล้าสมกับเป็นชายชาติทหาร และเอ็งจะรอช้าอยู่ทำไมวะ อาราธนาแล้วระลึกถึงท่านอาจารย์วัดมะขามเฒ่าเสียก่อนนะโว้ย แล้วกระโดดลงไปเลย”

นายยังศิษย์คนโปรดของพระองค์ก็เดินไปที่กราบเรือแล้วพุ่งตัวลงในทะเลลึกท่ามกลางฉลามที่ว่ายเวียนวนอยู่แถวนั้น ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นในบันดล เมื่อนายยังยืนอยู่บนทะเลไม่ได้จมลงทะเลแต่ประการใด

ทหารเรือที่ต่างเอาใจช่วยเมื่อเห็นเป็นเช่นนั้นก็อัศจรรย์ทันทีในผ้าประเจียดลงเลขยันต์ผืนเล็กๆ แต่มีพลานุภาพยิ่งใหญ่ทำให้ลูกราชนาวีไทยมีกำลังใจและมีความกล้าหาญฮึกเหิมขึ้นมาทันที พากันก้มลงกราบผ้าประเจียดวิเศษพร้อมกันด้วยความเลื่อมใส

ส่วนนายยังยืนอยู่บนผิวน้ำทะเลอยู่เป็นเพื่อฉลามได้สักพักเสด็จในกรมฯ จึงอนุญาตให้ขึ้นมาบนเรือ นายยังตรงเข้าไปกราบเสด็จในกรมฯ พระองค์ทรงเอาพระหัตถ์ตบศีรษะเบาๆ อย่างเอ็นดูแล้วตรัสว่า “อ้ายยัง.. เอ็งหาญทะเล สมกับที่ข้าได้ตั้งนามสกุลให้ดีแท้”

ทั้งหมดเป็นคำบอกเล่าของนายดี นายทหารเรือผู้หนึ่ง…

อ้างอิงจากหนังสือ พระเกจิ ๕ แผ่นดิน

ขอบพระคุณท่านเจ้าของรูปภาพมา ณ ที่นี้

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close