“เทวดา” มาเตือนภัย!

วันนี้นำเสนอเรื่องราวของ หลวงปู่สี ฉนฺทสิริ ที่เทวดาคุ้มครองป่ามาเตือนท่านว่า จะเกิดภัยจากน้ำป่า เรื่องมีอยู่ว่า คืนหนึ่งเป็นเวลาที่ดึกสงัดประมาณสองยาม ขณะนั้นหลวงปู่สีนั่งบำเพ็ญสมาธิภาวนาอยู่นั้น จิตของท่านอยู่ในขั้นอุปจารสมาธิ คือสมาธิอย่างอ่อนๆ ท่านกำลังพิจารณาสังขารอยู่อย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้นก็ปรากฏภาพนิมิตขึ้นในห้วงสมาธิ เป็นผู้ชายคนหนึ่งนุ่งขาวห่มขาว เดินมาแล้วคุกเข่ากราบหลวงปู่สีแล้วพูดว่า

“นิมนต์หลวงปู่ย้ายกลดให้ไปอยู่บนเขาเสียเถิด เพราะคืนนี้จะมีน้ำป่าพัดผ่านมาที่นี่ หลวงพ่อจะเป็นอันตรายถึงชีวิต”

แล้วภาพนิมิตเทวดาผู้นั้นก็หายไป หลวงปู่สีท่านจึงได้อธิษฐานขอบารมีพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ และพระอรหันต์สาวกทั้งหลาย เพื่อขอตรวจดูเหตุการณ์ด้วยทิพจักรขุญาณ แล้วก็พบว่าไกลออกไปทางเหนือมีฝนตกหนัก มีพายุและมีฟ้าแลบน่ากลัวมาก ซึ่งกระแสน้ำนั้น กำลังจะพัดผ่านมาทางจุดที่ท่านกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่

หลวงปู่สีรู้สึกประหลาดใจและสงสัย จึงได้ถอดจิตออกจากสมาธิลืมตาขึ้นมาดู พบว่ายริเวณหุบเขาที่ท่านอยู่นั้น แสงเดือนแจ่มจรัส อากาศเย็นสบายปลอดโปร่งไม่มีเค้าเมฆฝนเลย ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงอื้ออึงดังมาจากทางทิศเหนือ เสียงนั้นน่ากลัวมาก ทำให้หลวงปู่สีแน่ใจว่า ผู้ที่เข้ามาแจ้งเหตุนั้น เป็นเทพเทวาปรากฏกายมาเตือนท่านเป็นความจริง ไม่ใช่ภาพหลอนหลอกแต่อย่างใด

และเสียงอื้ออึงนั้นเป็นเสียงของภัยธรรมชาติ เป็นน้ำป่าใหญ่กำลังพัดมาอย่างรวดเร็ว หลวงปู่สีก็รำพึงว่า เราเป็นผู้สมณะผู้บำเพ็ญธรรมไม่บังควรที่จะกีดขวางธรรมชาติ หลังจากนั้นท่านก็จัดแจงถอนกลดย้ายขึ้นไปที่สูง ซึ่งท่านหาได้ตื่นกลัวแต่อย่างใดไม่ พอท่านแบกกลดสะพายบาตรแล้ว ท่านก็ออกเดินขึ้นเขาไป และท่านกระทำใจให้มั่นคงภาวนาไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อนอะไร เดินภาวนาไปสักครู่ก็ถึงเขาสูง

เมื่องหลวงปู่สีขึ้นเขาที่สูงแล้ว ท่านก็มองลงมาจากหน้าผา เห็นกระแสน้ำมหึมาไหลท่วมต้นไม้ใบหญ้าตรงจุดที่ท่านนั่งภาวนาอยู่ในบริเวณหุบเขานั้น กลายเป็นทะเลสาบในพริบตา พอรุ่งเช้าน้ำป่านั้นก็หายวับไปกับตา นี่คือธรรมชาติของน้ำป่าซึ่งมาเร็วและหายไปเร็ว และเป็นอันตรายอย่างแรงน่ากลัวยิ่งนัก

หลวงปู่สีนั้น นับว่าท่านมีบุญญาภิสมภารสูง ท่านจึงรอดมาได้จากการเตือนของเทวดา นับว่าเป็นนิมิตบอกเหตุได้แม่นยำมาก ก็เนื่องด้วยบารมีของหลวงปู่สีที่ท่านได้ปฏิบัติภาวนาอย่างเคร่งครัด ทำให้รอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์

หลวงปู่สี ฉนฺทสิริ ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2392 ตรงกับปลายรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเป็นพระลูกวัดในสังกัด วัดเขาถ้ำบุญนาค ท่านยังเป็นลูกศิษย์ของ สมเด็จโต และท่านเป็นสหธรรมิกที่สนิทของ หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า และหลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ ท่านเป็นพระอริยสงฆ์ที่เปี่ยมด้วยฤทธานุภาพ และอภินิหารมากมาย หลวงพ่อฤาษีลิงดำ ก็เคยเปรยว่า “กราบฉันแสนครั้ง ยังไม่เท่ากราบหลวงปู่สีครั้งเดียว”

ขอบคุณเนื้อหาที่มาจาก portringside