การสิ้นสุดของ “อาณาจักรสุโขทัย”

หลังจากสิ้นรัชสมัย พ่อขุนรามคำแหงมหาราช แล้ว พระมหากษัตริย์องค์ต่อมานั้น ไม่สามารถที่จะรักษาอาณาจักรสุโขทัยให้คงสภาพเดิมไว้ได้ จึงทำให้อาณาจักรสุโขทัยเริ่มเสื่อมอำนาจลง ซึ่งหัวเมืองต่างๆ ที่เคยตกอยู่ใต้อำนาจก็ต่างพากันแข็งข้อและตั้งตนเป็นอิสระ

ต่อมา เมื่อพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไทย) ได้ขึ้นครองราชย์ พระองค์ต้องเจอกับการคุกคามของอาณาจักรต่างๆ ที่อยู่ใกล้เคียง เช่น เมืองเชียงใหม่ และกรุงศรีอยุธยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาณาจักรกรุงศรีอยุธยานั้น มีอำนาจทางการเมืองที่เข้มแข็ง และขยายอำนาจอย่างรวดเร็ว

พ่อขุนรามคำแหง

ในช่วงปลายสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ 1 นั้น สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (อู่ทอง) ได้ยกทัพมาตีเมืองชัยนาทและยึดครองเมืองชัยนาทได้ และในปี พ.ศ.1962 พระมหาธรรมราชาที่ 3 เสด็จสวรรคต ทำให้พระราชโอรสทั้ง 2 พระองค์ คือพระยาบาลเมืองและพระยาราม ได้แย่งชิงราชสมบัติกัน เกิดการต่อสู้เกิดการจลาจลขึ้น จึงทำให้อาณาจักรสุโขทัยยิ่งอ่อนแอมากยิ่งขึ้น

สมเด็จพระอินทราชา(เจ้านครอินทร์) กษัตริย์กรุงศรีอยุธยาได้เห็นโอกาสนี้ถือเป็นโอกาสเหมาะ จึงได้ยกทัพไปปราบจลาจล ทำให้พระราชโอรสทั้งสองพระองค์ยอมอ่อนน้อม สมเด็จพระอินทราชาจึงแต่งตั้งให้พระยาบาลเมืองไปครองเมืองพิษณุโลก ซึ่งตอนนั้นเมืองพิษณุโลกเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรสุโขทัย ทรงพระนามว่า พระมหาธรรมราชาที่ 4 (บรมปาล) และแต่งตั้งให้พระยารามครองเมืองสุโขทัย

เมื่อสิ้นรัชสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ 4 สมัยนั้น พระราเมศวรได้เป็นกษัตริย์กรุงศรีอยุธยา ทรงพระนามว่า สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ และเสด็จประทับที่เมืองพิษณุโลก เมืองพิษณุโลกจึงมีฐานะเป็นเมืองหลวงของอยุธยาตลอดรัชสมัยของพระองค์ ด้วยเหตุนี้อาณาจักรสุโขทัยจึงถูกผนวกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา จึงถือได้ว่าเป็นการสิ้นสุดของอาณาจักรสุโขทัยตั้งแต่นั้นมา

อาณาจักรสุโขทัยเป็นอาณาจักรที่บรรพบุรุษไทยใช้เวลาเพื่อสร้างความเป็นปึกแผ่น และความเจริญรุ่งเรืองเป็นเวลานานถึง 200 ปี โดยสร้างสรรค์ผลงานที่เป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมไทยในรูปแบบต่างๆ ผลงานที่อาณาจักรสุโขทัยสร้างสมและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ได้กลายเป็นมรดกทางความคิดและภูมิปัญญาไทยที่ชาวโลกประกาศยกย่องให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของโลก และนี่ก็เป็นประวัติย่อของ การสิ้นสุดอาณาจักรสุโขทัย

ที่มาจาก ประวัติศาสตร์ ป.4 และ trueปลูกปัญญา

เผยแพร่เพื่อศึกษาอนุรักษ์เชิงประวัติศาสตร์